Jak radzić sobie z samotnością w Święta Bożego Narodzenia?

Ryszard boi się Świąt. Odkąd zmarła żona, a dzieci kolejno powyjeżdżały za granicę Ryszard mieszka sam w niewielkim miasteczku pod Wrocławiem. Ma 68 lat, kiedy był młodszy otaczali go inni ludzie, jednak w ostatnich latach jego dom opustoszał. Święta Bożego Narodzenia, które kiedyś tak lubił, kojarzą się z samotnością tak dojmującą, że aż boli. Ryszard ma swoją dumę i godność, więc o samotności nikomu nie opowiada.

Miniony rok był dla niego trudny – zachorował, osłabł fizycznie i coraz częściej zastanawia się, ile ma jeszcze czasu na wypełnienie swojego życia nowymi ludźmi? Pomyślał więc, poszukał i odważył się wyjść z domu.

Okazało się, że lokalny dom kultury organizuje Wigilijne spotkania dla samotnych. Poszedł i spotkał nowych ludzi. Sympatyczne panie zaprosiły go do lokalnego klubu książki. Zadzwonił do dzieci i opowiedział jak trudne są samotne Święta – umówili się, że połączą się przez komunikator i wspólnie zjedzą wigilijną kolację.

Czym jest samotność i jakie są jej przyczyny

Samotność to bardzo złożona i powszechna emocja. Dotyka wielu, niezależnie od wieku i sytuacji rodzinnej. Samotność to dojmujące pragnienie więzi społecznej i emocjonalnego połączenia z innymi ludźmi.

Samotność miewa wiele przyczyn: czynniki zdrowotne i genetyczne, wpływy kulturowe, brak umiejętności budowania głębokich relacji, utrata bliskich osób.

Jakie są konsekwencje samotności dla zdrowia

Samotność może mieć poważne konsekwencje dla zdrowia fizycznego i psychicznego. Badania naukowe powiązały długotrwałą samotność ze zwiększonym ryzykiem problemów zdrowotnych, w tym chorób serca, depresji, a nawet przedwczesnej śmierci. Oto niektóre zdrowotne i emocjonalne skutki samotności:

Wpływ samotności na zdrowie fizyczne

Zwiększone ryzyko chorób serca, podwyższone ciśnienie krwi i osłabiony układ odpornościowy. Niektóre badania sugerują, że samotność ma równie negatywny wpływ na zdrowie jak palenie tytoniu czy otyłość.

Wpływ samotności na zdrowie psychiczne

samotność jest silnie powiązana z problemami zdrowia psychicznego, takimi jak depresja i stany lękowe. Może prowadzić do poczucia pustki emocjonalnej, niskiej samooceny i problemów w budowaniu relacji z innymi ludźmi.

Wpływ samotności na funkcje poznawcze

Niektóre badania sugerują, że samotność może wiązać się ze zwiększonym ryzykiem pogorszenia się funkcji poznawczych, a nawet rozwoju chorób takich jak choroba Alzheimera.

Wpływ samotności na jakość snu

Samotność może wpływać na wzorce snu. Osoby, które czują się samotne, mogą mieć większe trudności z zasypianiem i doświadczać wielokrotnych zakłóceń snu w ciągu jednej nocy.

Wpływ samotności na jakość życia

Samotność może wpływać na ogólną satysfakcję z życia oraz poczucie szczęścia.

Wpływ samotności na długowieczność

badania naukowe wykazały, że istnieje związek pomiędzy długotrwałą samotnością a przedwczesną śmiercią.

Dlaczego w święta Bożego Narodzenia samotność jest dotkliwsza?

Wpływ mass mediów na stan psychiczny osoby samotnej

Za uczucie samotności w trakcie Świąt odpowiada przede wszystkim kultura, reklama i media masowe. Każdego roku już od listopada agresywny marketing i telewizja osaczają nas wizją szczęśliwych, rodzinnych, bezkonfliktowych, obfitych w dobrobyt Świąt. Kiedy ta wykreowana, idealna rzeczywistość nie pokrywa się z naszym życiem i oczekiwaniami pojawia się rozczarowanie i jeszcze większa samotność.

Globalizacja i przemiany społeczne

Boże Narodzenie jest szczególnie trudne dla wszystkich osób, które straciły swoich bliskich, ich brak odczuwa się dotkliwiej podczas Świąt. Globalizacja i przemiany społeczne spowodowały oddalenie się rodzin od siebie. Bliscy wyjeżdżają do innych krajów, na dalekie kontynenty. Pomimo postępu w technologii, która ułatwia wirtualne połączenia, fizyczna separacja nadal nie łagodzi poczucia samotności w Święta.

Sezonowe Zaburzenie Afektywne (SAD)

Wśród ważnych przyczyn odczuwania świątecznej samotności jest również, tzw. Sezonowe Zaburzenie Afektywne (SAD). Jest to rodzaj depresji związanej ze zmianami pór roku. SAD rozpoczyna się i kończy mniej więcej o tej samej porze roku. U wielu osób objawy pojawiają się jesienią i trwają do wczesnej wiosny, pozbawiając energii, sił witalnych i powodując pogorszenie nastroju.

Jak radzić sobie z samotnością w święta Bożego Narodzenia?

Angażuj się społecznie

Wyjdź do ludzi. Postaraj się nawiązać kontakt ze znajomymi, dołącz do wydarzeń organizowanych w Twojej miejscowości lub poświęć swój czas, aby pomóc innym. Dzięki temu poczujesz emocjonalne połączenie z innymi ludźmi.

Zadbaj o siebie w święta 

Postaraj się stworzyć wokół świąteczny nastrój – udekoruj choinkę, nakryj stół świątecznym obrusem. Poczytaj książkę, wyjdź na spacer, obejrzyj optymistyczny film. Medytuj, módl się lub ćwicz uważność.

Jeśli za Twoją samotnością kryje się strata lub żałoba, wypróbuj nasz moduł terapii on-line Samopisanie® poświęcony uleczeniu żałoby i straty.

Radzenie sobie z żałobą i żalem

210,00 

Sesja terapeutyczna Ten moduł autoterapii Samopisaniem® poświęcony jest osobom mierzącym się ze stratą. Nazywam się Violetta Rymszewicz i skoro spotykamy się tutaj, to…

Zobacz ten produkt w sklepie

Poszukaj profesjonalnej pomocy

Jeśli uczucie samotności utrzymuje się dłużej, rozważ skorzystanie z pomocy specjalisty ds. zdrowia psychicznego.

Jak pomóc osobie samotnej w Święta Bożego Narodzenia?

Zaproś osobę samotną do swojego życia

Jeśli masz w swoim otoczeniu osobę, która spędza Święta samotnie możesz choć na chwilę zaprosić ją do swojego życia – zadzwoń, pójdź w odwiedziny, porozmawiaj, zaproś do swojego domu. Okaż zainteresowanie i życzliwość.  Wysłuchaj, co ma do powiedzenia. Czasami zwykła rozmowa telefoniczna, SMS lub krótka wizyta mogą mieć ogromne znaczenie. Osoby samotne często skarżą się, że nie mają do kogo otworzyć ust.

Zachęcaj osobę samotną do dbania o siebie 

Jeśli święta są trudne z powodu utraty bliskiej osoby lub innych zmian życiowych, rozważ pomoc w tworzeniu nowych tradycji i rytuałów w sposobie obchodzenia Świąt. Zachęcaj do fizycznego, psychicznego i emocjonalnego dbania o siebie – zdrowy sen, odżywianie, utrzymywanie aktywności fizycznej oraz angażowanie się w czynności, które sprawiają przyjemność.

Zachęć osobę samotną do skorzystania z pomocy terapeuty

Jeśli uczucie samotności nie ustąpi, zasugeruj skontaktowanie się ze specjalistą ds. zdrowia psychicznego. Terapeuci wiedzą jak nauczyć radzenia sobie z samotnością.

Zobacz również:

jak poradzić sobie z rozwodem
Jak radzić sobie z trudnymi emocjami podczas rozwodu

Joanna miała 35 lat, męża, dwoje dzieci, dom i auto na kredyt. Pisanie o finansach Joanny byłoby nietaktem gdyby nie fakt, że przechodziła wtedy przez trudny rozwód. Joanna jest pielęgniarką, były mąż – prawnikiem.  Kiedyś bardzo się kochali, ale odkąd Marek awansował w pracy, zaczęli się od siebie oddalać. Joanna pracuje na nocnych dyżurach, Marek kończył pracę późnym wieczorem, więc całymi tygodniami mijali się w drzwiach wejściowych. Od zawsze mieli też różne zainteresowania – Joanna lubi dom, zabawy z dziećmi i książki, Marek to typowy ekstrawertyk z tłumem kolegów dookoła. Kiedy przychodził wolny weekend, ona zostawała w domu, on wybierał golfa z kolegami. Do pracy i osobnych zajęć szybko dołączyły kłótnie. W ostatnim roku małżeństwa kłócili się praktycznie o wszystko – o pieniądze, o to kto więcej zarabia i za dużo wydaje, o wychowanie dzieci, brak pomocy w domu. Poszli na terapię. Joanna miała nadzieję, że to pomoże, ale po kilku spotkaniach Marek w obecności terapeutki przyznał, że ma kochankę. Joanna poczuła się zraniona, oszukana i wystąpiła o rozwód. Proces rozwodowy ciągnął się w nieskończoność, a ona czuła jak powoli osuwa się w emocjonalną pustkę. Nie radziła sobie z domem, pracą, dziećmi. Ciągle brakowało jej pieniędzy. Rodzina obrażona i oburzona tym, że wniosła sprawę o rozwód nie okazywała wsparcia. Jak emocjonalnie radzić sobie z rozwodem? Wypełnij darmowy test Jakie emocje pojawiają się po rozwodzie Od rozwodu minęło kilka lat, Joanna czuje się już lepiej, ale z tamtego trudnego czasu dobrze zapamiętała swoje emocje: ✅  Lęk – tak bardzo bała się o swoją przyszłość! Sen z powiek spędzały jej pieniądze. Bała się o to jak

pisanie ekspresywne
Czy pisanie może uleczyć?

Terapeuci dobrze znają leczniczą moc pisania.  Wykorzystanie w terapii takich form jak: pamiętnik, dziennik lub kwestionariusz tematyczny to dobrze znane formuły wsparcia terapii tradycyjnych.  Terapeutyczna moc pisania ekspresywnego Badania naukowe przeprowadzone przez psychologów Jamesa Pennebakera z Uniwersytetu w Teksasie oraz Joshua Smytha z Uniwersytetu w Syracuse sugerują, że pisanie o emocjach, trudnych doświadczeniach życiowych, traumie oraz długotrwałym stresie może poprawić funkcjonowanie układu odpornościowego u pacjentów z takimi chorobami, jak HIV / AIDS, astma czy zapalenie stawów. Przedmiotem dyskusji naukowców nadal jest teza, że bardzo trudno jest orzec, czy w procesie terapeutycznym prawdziwie pomocne jest pisanie, czy może pomaga równolegle prowadzona terapia, upływający czas lub leczenie farmakologiczne? Badania nad zbawiennym wpływem pisania nadal trwają. Wielu naukowców podkreśla, że programy terapeutyczne oparte na pisaniu ekspresywnym, jak na przykład stworzony przez nas program terapii – Samopisanie®, mają pozytywny wpływ na samopoczucie psychiczne osób po przeżytej traumie, rozstaniach, śmierci bliskiej osoby lub w trakcie trudnych zmian życiowych. Zdaniem naukowców kluczem do skuteczności terapii pisania ekspresywnego, takiego jak Samopisanie®, jest to, że akt pisania pozwala na nowe interpretacje i uporządkowanie skojarzeń i myśli wokół własnych trudnych doświadczeń. Psycholog Joshua Smyth w swoich badaniach podkreśla , że już wyładowywanie emocji – czy to poprzez pisanie, czy mówienie – wystarczy, aby złagodzić stres, a tym samym poprawić zdrowie. Aby dobrze wykorzystać program terapeutyczny Samopisanie® i uzdrawiającą moc pisania, pacjent musi korzystać w niego w sposób uporządkowany, wcześniej przygotowany i poprowadzony w taki sposób, aby lepiej zrozumieć i uczyć się

jak radzić sobie z lekiem
Jak radzić sobie z lękiem?

Agata jest prawniczką. Odnosi sukcesy, pracodawcy doceniają jej solidność i zaangażowanie w pracȩ. Agata jest bardzo inteligentna, ma świetną pamięć, błyskawicznie kojarzy fakty, umie wyciągać poprawne wnioski i podejmować decyzje. Na zewnątrz Agata jest uosobieniem spokoju i opanowania, jednak pod tą pewną siebie fasadą skrywa się tajemnica. Otóż Agata się boi. Lęk towarzyszy jej codziennie od chwili przebudzenia i nie opuszcza w ciągu dnia. Nasila się w nocy. Agata bez ustanku myśli, analizuje swoje decyzje, zastanawia się co zrobi, jeśli wydarzy się „coś”, o czym jeszcze nie wie, a co może zrujnować jej życie. Agata nie wie czym miałoby być to „coś”, a jednak panicznie się go boi. Agata mówi, że najbardziej boi się popełnienia błędu w pracy. Takiego, który będzie kosztował ją karierę. Przed każdym wystąpieniem w sądzie serce bije jej mocno, ma mdłości i zawroty głowy. Pomimo pochwał i odnoszonych sukcesów Agata nie umie się cieszyć. Martwi się o przyszłość, coraz częściej czuje się uwięziona we własnym umyśle i już wie, że pilnie potrzebuje pomocy. Co dolega Agacie? Dokucza jej przewlekły lęk.  Czym są przewlekłe zaburzenia lękowe? Przewlekły lęk to emocja powiązana z napięciem i bezustannym zamartwianiem się, które może prowadzić do objawów fizycznych takich jak: pocenie się, drżenie całego ciała, zawroty głowy, szybkie bicie serca lub podwyższone ciśnienie krwi. Lęk nie jest tym samym co strach, ale często obu terminów używa się zamiennie. W literaturze psychologicznej lęk definiuje się jako: „zorientowaną na przyszłość, długo działającą reakcję, zasadniczo skupioną na zagrożeniu rozproszonym. Natomiast strach jest reakcją zorientowaną