Czy pisanie może uleczyć?

Przekonanie o braku talentu, umiejętności, osiągnieć i strach, że ktoś odkryje jak bardzo nie zasługujemy na uznanie otoczenia, psychologia nazywa syndromem oszusta i wyjaśnia, że często jest przypadłością… kobiet. Zwłaszcza takich, których osiągnięcia budzą zewnętrzny podziw i szacunek. Dlaczego kobiety nie wierzą w siebie? Aleksandra Rowicka jest utalentowana. Maluje i fotografuje. Jej prace żyją, są pełne kolorów,kształtów i niespokojnego ducha Artystki. Na co dzień Aleksandra pracuje jako urzędniczkaunijna w centrum podejmowania decyzji o losach Europy i w obiektywnej ocenie zrobiłakarierę. Taką, o której wielu może tylko pomarzyć. Już sam fakt, że z sukcesem przeszła przezskomplikowaną rekrutację do instytucji świadczy o talencie i nieprzeciętnym umyśle. Kłopot w tym, że Aleksandra myśli inaczej: był taki moment – opowiada, że utknęłam w pracy,czułam że nie mogę ruszyć z miejsca, a chciałam więcej. Moje malowanie i fotografia to byłolekarstwo na depresję po niespełnionych ambicjach i braku wiary w siebie. Z tego drugiegojuż się wyleczyłam, pomogła sztuka i wystawy w Brukseli, Londynie i Luksemburgu jednaknadal, kiedy ktoś mówi, że mam talent spoglądam na niego z niedowierzaniem, nauczyłamsię przynajmniej nie zaprzeczać otwarcie.” – dodaje. Jak nazwać ten strach? Co to jest “syndrom oszustki”? Przekonanie o braku talentu, umiejętności, osiągnieć i strach, że ktoś odkryje jak bardzo niezasługujemy na uznanie otoczenia, psychologia nazywa syndromem oszusta i wyjaśnia, żeczęsto jest przypadłością… kobiet. Zwłaszcza takich, których osiągnięcia budzą zewnętrznypodziw i szacunek. Sam termin po raz pierwszy pojawił się w 1978 roku w efekcie pracy dwóch psycholożekPauline R. Clance i Suzanne A. Imes. Badania objęły ponad sto kobiet, które od wielu latkorzystały z terapii. Co ciekawe wszystkie obserwowane kobiety łączyło przekonanieśrodowiska o tym, że są niezrównane w pracy i osiągnięciach zawodowych. One

Czy czujesz silny lęk, kiedy oglądasz codzienne wiadomości lub przeglądasz social media? Jeśli tak – dowiedz się jaki wpływ mają na Ciebie wydarzenia na świecie, naucz się rozpoznawać swoje lęki, które są z nimi związane i dowiedz się jak sobie z nimi radzić. Co to jest lęk przed wiadomościami w mediach? To jest rodzaj lęku, który odczuwamy pod wpływem złych wiadomości, które docierają do nas zcodziennej prasy, radia, telewizji oraz social mediów. Nagromadzenie informacji o klęskachżywiołowych, przemocy, toczących się wojnach i nadchodzących niebezpieczeństwach powodujesilny niepokój o to czy uda się nam zapewnić stabilną przyszłość naszym najbliższym i sobie. Lęk przed wiadomościami medialnymi powoduje, że nasz umysł jest stale zajęty myśleniem opotencjalnych zagrożeniach, a to z kolei może powodować uczucie strachu, smutku lub złości. Możerównież doprowadzić do tego, że postrzeganie rzeczywistości stanie się nieracjonalne.Taki długotrwały lęk może mieć również skutki fizyczne – przedłużający się stan czujności osłabianaszą odporność psychofizyczną. W radzeniu sobie z lękiem przed wiadomościami medialnymi bardzo ważne jest, aby nauczyć sięrozpoznawać pierwsze objawy lęku i nauczyć się jak sobie z nim radzić. Symptomy lęku przed wiadomościami w mediach Symptom pierwszy: Trudności ze skupieniem uwagi. Uzależnienie od nieustannego sprawdzania wiadomości o wojnach, stanie pandemii czy klęskach żywiołowych powoduje silny lęk, który nieopada, a to z kolei może utrudnić Ci skupienie na codziennych zadaniach. Symptom drugi: Uczucie beznadziei, bezsilności oraz braku wpływu na swoje życie. To kolejny zsymptomów lęku przed wiadomościami medialnymi. Jeśli każdego dnia przychodzi Ci do głowy, żejakiekolwiek planowanie przyszłości nie ma sensu, bo Twoje życie i bezpieczna przyszłość sązagrożone to jest to jeden z ważnych symptomów lęku wywołanego wiadomościami

Przyjmijmy, że bohaterka tej historii ma na imię Monika, 50. lat, męża i dwoje dorosłych dzieci. Chociaż pracowała przez całe życie i zadbała o swoją aktywność zawodową, to jak sama mówi – przede wszystkim czuje się matką, a macierzyństwo jest dla niej rolą życia. Odkąd urodziły się dzieci wszystko kręciło się wokół nich, Monika bez reszty poświęciła się macierzyństwu. Bardzo angażowała się w wychowanie, wspierała edukację, dbała o zdrowie i dobre warunki rozwoju swoich dzieci. Nawet, kiedy dorastały Monika dbała o wspólne wakacje i o to, aby czas spędzany razem dawał im dobre wspomnienia i budował więź w rodzinie. Dzieci Moniki mają 19 i 20 lat i od kilku miesięcy mieszkają poza domem. Córka i syn wybrali studia daleko od miejsca zamieszkania. Kiedy z domu wyprowadził się starszy Syn Monika poczuła nieznane jej dotąd uczucie głębokiego lęku przed samotnością.  Przez wiele lat wierzyła, że dzieci zostaną z nią  na zawsze. Kilka miesięcy temu z domu wyprowadziła się córka, a życie Moniki gwałtownie się zmieniło. Coraz częściej zastanawia się jak mogła nie zauważyć, że tak bardzo oddalili się od siebie z mężem? Każde z nich ma własne zainteresowania, sprawy, a nawet znajomych. Do tej pory myślała, że jej małżeństwo jest zdrowe i w miarę udane, teraz kłócą się z mężem coraz częściej i coraz zacieklej. W dodatku żyją z Pawłem pozornie razem, a jednak zupełnie osobno. W domu, który dawniej tętnił życiem, nagle zrobiło się cicho. Codzienną rutynę  z  zakupami, gotowaniem rodzinnych obiadów i dbaniem o dom zastąpiło poczucie samotności i pustki. Monika z coraz większym trudem radzi